Σε συστηματικές έρευνες που έχουν γίνει στην Αμερική, έχει αποδειχθεί ένα μικρό παιδί προσχολική ηλικίας, χρειάζεται μόλις λίγα λεπτά της ώρας για να κινεί τον δείκτη του ποντικιού πάνω στην οθόνη με αυτοπεποίθηση, ανοίγοντας μενού, κάνοντας κλικ σε ζωγραφιστά, εικονικά κουμπιά στην οθόνη. Πολύ γρήγορα μαθαίνει να παίζει και να ζωγραφίζει, χρησιμοποιώντας σωστά τα αντίστοιχα προγράμματα. Αυτό συμβαίνει, γιατί τα παιδιά δεν έχουν προκαταλήψεις απέναντι στον υπολογιστή ούτε γνωρίζουν τι είναι τεχνοφοβία, ενώ ανταποκρίνονται πολύ πιο εύκολα, σε σύγκριση με τους ενηλίκους, με αυτά που δείχνει να ζητά το computer από αυτά.

Στο σχολεία έχουν συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα ειδικά μαθήματα για τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, ενώ σε κάποιες χώρες, ο υπολογιστής χρησιμοποιείται ευρέως ως βοηθητικό εργαλείο και για τα υπόλοιπα μαθήματα. Τα όμορφα γραφικά, τα χρώματα, η μουσική, τα ηχητικά εφέ, όλα αυτά κεντρίζουν το ενδιαφέρον του παιδιού και επιτυγχάνουν να διατηρήσουν αμείωτη την προσοχή του για ώρα, καθώς το μάθημα γίνεται και παιχνίδι. Στα πολύ μικρά παιδιά που βρίσκονται στην ηλικία που πηγαίνουν στο νηπιαγωγείο ή στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, τα αποτελέσματα αυτά είναι ακόμα πιο εντυπωσιακά.

Στην Ελλάδα , οι υπολογιστές χρησιμοποιούνται σε όσα σχολεία έχουν εργαστήρι πληροφορικής, όπου τα παιδιά μαθαίνουν να χρησιμοποιούν κάποια προγράμματα και να «σερφάρουν» στο Internet. Μερικά σχολεία έχουν δική τους ιστοσελίδα, η οποία ανανεώνεται πολλές φορές και από τους ίδιους τους μαθητές, αλλά πολλά άλλα σχολεία δεν έχουν καν υπολογιστή. Ειδικά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση η κατάσταση είναι τραγική. Ελάχιστα Δημοτικά σχολεία διαθέτουν υπολογιστές για χρήση από τους μαθητές, ενώ ακόμα λιγότερα προσφέρουν μαθήματα Πληροφορικής και χρήσης των υπολογιστών. Στο Γυμνάσιο διδάσκεται το μάθημα της Πληροφορικής δύο ώρες την εβδομάδα με τους μαθητές να μαθαίνουν βασικές αρχές της Πληροφορικής - δυστυχώς μόνο θεωρητικά, μια που η πλειοψηφία των Γυμνασίων δεν έχει εργαστήρια υπολογιστών για εξάσκηση, ενώ λείπουν και οι κατάλληλα καταρτισμένοι εκπαιδευτικοί πληροφορικής.

Τα μέτρα που πρέπει να παρθούν είναι πολλά. Το γεγονός, όμως, είναι ένα: Το μάθημα της Πληροφορικής πρέπει να ξεκινάει από το Δημοτικό. Στην αρχή τα παιδιά θα μαθαίνουν να γράφουν κείμενα με το πληκτρολόγιο, να χρησιμοποιούν το ποντίκι, να ζωγραφίζουν κτλ. Το κυριότερο είναι ο υπολογιστής να χρησιμοποιείται ως εποπτικό μέσο στα περισσότερα μαθήματα. Μέσα από διαδραστικά παιχνίδια και εικονικές δραστηριότητες οι μαθητές πρέπει να ενθαρρύνονται στη χρήση του υπολογιστή. Στις μεγαλύτερες τάξεις τα παιδιά θα πρέπει να μαθαίνουν τη χρήση περισσότερων εφαρμογών και να μαθαίνουν κυρίως μέσα από την πρακτική εξάσκηση και όχι μέσω της ανούσιας θεωρίας που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τους μαθητές στη βαρεμάρα.

Το πρόσφατο μέτρο της επιδότησης αγοράς laptop από μαθητές θα μπορούσε να ήταν ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά τελικά κρίνεται αποσπασματικό και δεν υπήρξε κάποια ελπιδοφόρος πρόοδος στις συνθήκες στα σχολεία.