Η ανάγκη αυτή δεν υπάρχει μόνο στους καλλιτέχνες , αλλά σε όλους μας. Προβληματιζόμαστε καθημερινά, συνειδητά ή ασυνείδητα, για θέματα όπως: ποιο χρώμα ταιριάζει με ποιο, αυτό είναι πολύ σκούρο, το ανοικτό ξεκουράζει, θερμά χρώματα για τον τάδε χώρο κ.ο.κ.

Οι βασικές αρχές που προσφέρουν απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα και αναφέρονται στο χρώμα σαν αίσθηση, σαν φως, αλλά και σαν χρηστικό υλικό, μπορεί να ενδιαφέρουν περισσότερο τους καλλιτέχνες, αλλά αφορούν και την καθημερινότητα όλων μας, από το βάψιμο και τη διακόσμηση του σπιτιού μέχρι την επιλογή της γκαρνταρόμπας μας...

Το χρώμα σε σχέση πάντα με το σχήμα , τη φόρμα και το υλικό, λειτουργεί συμβολικά, καθορίζοντας μέχρι και πολύπλοκες διαδικασίες. Π.χ. ειδικοί κώδικες από οπτικά σήματα, με σημαίες και φώτα χρησιμοποιείται από τις ένοπλες δυνάμεις για να μεταφερθούν εντολές και να εκτελεστούν προκαθορισμένες ενέργειες. Οι συγκοινωνίες θα πραγματοποιούνταν πολύ δύσκολα χωρίς τα κόκκινα –πορτοκαλί- πράσινα φανάρια ή το αναγνωριστικό χρώμα ειδικών οχημάτων, πυροσβεστικών, στρατιωτικών, νοσοκομειακών κτλ.

Η έννοια του πλούσιου ή φτωχού, του μοντέρνου ή ντεμοντέ δεν συμβολίζεται με τα ίδια χρώματα σε όλο τον πλανήτη. Χρώματα που στην Ευρώπη θεωρούνται αρχοντικά , μπορεί στην Ανατολή να θεωρούνται κοινά και φτωχά. Ενώ το πορφυρό κόκκινο ήταν το χρώμα που χρησιμοποιόταν αποκλειστικά από τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες, στην Κίνα ήταν το κίτρινο το χρώμα των αυτοκρατόρων, των "υιών του παραδείσου", ένα χρώμα που κανένας άλλος δεν μπορούσε να φορέσει.

Η χρωματική συνήθεια μπορεί πολλές φορές να έχει αρνητικά αποτελέσματα στην καθημερινή μας ζωή, μια και στην μνήμη μας υπάρχει απόλυτη σύνδεση του αντικειμένου με ένα συγκεκριμένο χρώμα - π.χ μία φράουλα: αν την δούμε κάτω από πράσινο φως μας φαίνεται καφέ. Πιθανότατα δεν θα την φάμε γιατί μας δίνει την εντύπωση μίας χαλασμένης φράουλας.

Το κάθε χρώμα μιλά την δική του γλώσσα. Το ζούμε καθημερινά και αντιδρούμε σ' αυτήν συνειδητά ή ασυνείδητα. Έτσι, το κίτρινο, το οποίο είναι το πιο φωτεινό από τα βασικά χρώματα , χαρακτηρίζεται χαρούμενο, όμως παράλληλα μπορεί να υποδηλώνει αγωνία και μίσος. Η μείξη του με το άσπρο δίνει απρόσωπους ανοικτούς τόνους ενώ με το μαύρο πιο δυναμικούς και ευχάριστους.

Το κόκκινο είναι το δεύτερο σε λαμπρότητα από τα βασικά χρώματα. Διεγείρει και προκαλεί ενώ πολλές φορές συνυφαίνεται με τον πόλεμο και την βία. Αποφεύγεται σε χώρους ύπνου ή σε μέσα συγκοινωνίας, όπως λεωφορεία και αεροπλάνα, διότι επιφέρει ένταση. Επειδή ακριβώς διεγείρει και αυξάνει την ζωτικότητα, προτιμάται σε χώρους ψυχαγωγίας. Η ανάμειξη του με το άσπρο δίνει τους όμορφους θηλυπρεπείς παστέλ τόνους του ροζ, ενώ με το μαύρο εκφράζει σοβαρότητα και πλούτο.

 Το μπλε είναι το τρίτο σε λαμπρότητα από τα βασικά χρώματα. Σαν δροσερό χρώμα καθησυχάζει και ηρεμεί. Με το άσπρο μας δίνει το ουρανί, συμβολικά το χρώμα του νεογέννητου αγοριού (ροζ είναι του κοριτσιού), ενώ με το μαύρο, σκιές που μαρτυρούν σοβαρότητα, αλλά παράλληλα και κατάθλιψη.

Το πορτοκαλί σαν σύνθετο χρώμα (κόκκινο + κίτρινο)συγκεντρώνει τα περισσότερα χαρακτηριστικά από τα χρώματα, από τα οποία προέρχεται. Πρέπει να χρησιμοποιείται σε μικρές ποσότητες, διότι δημιουργεί ζέστη και παράλληλα ερεθίζει. Οι αποχρώσεις του πορτοκαλί, ανάλογα με την ποσότητα κίτρινου-κόκκινου και άσπρου-μαύρου, είναι το βερυκοκί, το κρεατί , (χρώμα ανθρώπινου σώματος), το καφέ και το σοκολατί.

Το μωβ (κόκκινο + μπλε) δηλώνει αξίωμα, αξιοπρέπεια και παράλληλα μυστήριο και πένθος. Η μείξη του με το άσπρο δίνει όμορφους παστέλ τόνους, ενώ με το μαύρο απρόσωπες σκιές.

Το πράσινο (μπλε + κίτρινο ) καθησυχάζει και προπάντων ηρεμεί. Παράλληλα όμως επιφέρει μονοτονία. Γι αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιείται με λίγο μπλε και κίτρινο. Η μείξη του με το άσπρο δίνει όμορφους παστέλ τόνους που είναι κατάλληλοι για φόντο. Με το μαύρο μας δίνει το πράσινο του φύλλου και το λαδί, που καλό είναι να χρησιμοποιούνται σε μικρές ποσότητες.

Τα ουδέτερα (άσπρο , μαύρο, γκρι) που μόνα τους δεν έχουν έντονη προσωπικότητα (αν και κατά καιρούς τα ασπρόμαυρα είναι στην μόδα). Το άσπρο δηλώνει αγνότητα, καθαρότητα, ησυχία και ηρεμία. Δείχνει πιο αιθέριο όταν περιτριγυρίζεται από ψυχρά χρώματα. Το μαύρο δηλώνει πένθος, σοβαρότητα, άρνηση εγκοσμίων απολαύσεων (ράσα κληρικών). Τονίζεται όταν περιτριγυρίζεται από θερμά χρώματα.

Το γκρι μόνο του δεν παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρον και χρησιμοποιείται κυρίως για φόντο. Αλλάζει όμως, αν του προστεθεί κάποιο χρώμα σε μικρή ποσότητα - π.χ. γκρι σιελ.

Στη διακόσμηση το χρώμα ενεργεί καθοριστικά. Η σωστή του χρήση βοηθά να ηρεμήσουμε, να δουλέψουμε και να χαρούμε, ενώ η έλλειψη ή η κακή επιλογή του, μπορεί να επιφέρει αποδιοργάνωση, άγχος, νευρικότητα, ανησυχία, ακόμα και κόπωση.

Μέχρι τρία διαφορετικά χρώματα και τονικές διαφορές μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε διαφορετικές επιφάνειες – πάντα σε σχέση με τα σχήματα , τη φύση των υλικών και τα φινιρίσματα, π.χ.:

1. ανοικτό μπεζ για τους τοίχους , οροφή και σκούρο μπεζ για την μοκέτα
2. κεραμιδί ταπετσαρία στα έπιπλα
3. μικρά μαξιλαράκια στους καναπέδες σε χρώμα λαδί (πράσινο μπορεί να υπάρχει επίσης στο χώρο, π.χ. από τα φυτά)

Η χρήση των γειτονικών χρωμάτων μπορεί μεν να δημιουργεί μία ξεκούραστη ατμόσφαιρα, υπάρχει όμως ο κίνδυνος να γίνει μονότονη. Γι' αυτό σπάζουμε την μονοτονία με πινελιές από κάποια αντίθετα χρώματα π.χ. από φυτά, πόστερ, πίνακες, μαξιλάρια, διακοσμητικά, φωτιστικά κτλ. Αυτό, γιατί το μάτι μας ζητά αυτήν την ισορροπία, που προκαλείται με την ύπαρξη μικρής ποσότητας αντιθέτων χρωμάτων.